و نقض عقد است ، كه در همين باب امامت ادعاى التزام نقل از كتب اهل حقّ آغاز نهاده حيث قال بعد ذكر الايات التي استدل بها بزعمه على خلافة أبي بكر : [ و اما اقوال عترت : پس آنچه از طريق أهل سنت مروي است ، خارج از حد حصر و احصا است ، در همان كتاب ، يعنى « ازالة الخفا » بايد ديد ، و چون در اين رساله التزام افتاده كه غير از روايات شيعه متمسك در هيچ امر نباشد ، آنچه از اقوال عترت در اين باب در كتب معتبره و مرويات صحيحهء ايشان موجود است به قلم مىآيد ] - انتهى . كمال عجب است كه در اين مقام به اين تصريح صريح ادعاى التزام عدم نقل غير روايات شيعه نموده و باز در اين مقام و مقامات بسيار اخلاف و اخفاء به اعلان و اجهار آغاز نموده ، و من نكث فانما ينكث على نفسه . سوم : آنكه مخاطب در صدر كتاب خود گفته : و در اين رساله التزام كرده شد كه در نقل مذهب شيعه و بيان اصول ايشان و الزاماتي كه عائد بايشان مىشود ، غير از كتب معتبرهء ايشان منقول عنه نباشد ، و الزاماتى كه عائد به اهل سنت مىباشد ، مىبايد كه موافق روايات أهل سنت باشد ، و الا هر يك را از طرفين تهمت تعصب و عناد لاحق است ، و با يكديگر اعتماد و وثوق غير واقع ] [ 1 ] - انتهى . اين عبارت دلالت صريحه دارد بر آنكه روايات يك فرقه بر فرقهء ديگر حجت نمىتواند شد كه يكى را بر ديگرى اعتماد و وثوق واقع نيست پس چرا اين قاعدهء ممهدهء خود را فراموش نموده ، مخالفت آن در اين مقام و ديگر مقامات آغاز نهاده .

--> [ 1 ] تحفهء اثنا عشرية : 3 .